logowanie
| Nie pamiętasz hasła? | |
| Zapomniałeś nazwy użytkownika? | |
| Nie masz jeszcze konta? Rejestracja | |
|
|
|
| Pokaż koszyk | |
|
Twój koszyk jest pusty.
|
| Sen małego dziecka |
|
Sen niemowlaka i małego dziecka różni się od nocnego wypoczynku osoby dorosłej. Wielu rodziców marzy aby ich dziecko szybko nauczyło się spać w nocy bez dodatkowych pobudek. Niestety nie jest to takie łatwe, ponieważ dziecko uczy się snu tak jak innych rzeczy. Dlatego najlepiej jest zrozumieć różnice w śnie dziecka i pomóc mu w nauce rytmu spania.
Sam przebieg snu dziecka również wygląda inaczej niż dorosłego. Jedna trzecia czasu snu osoby dorosłej to tzw. faza szybkiego ruchu gałek ocznych (REM) - gdzie budują się sny, a pozostałe dwie trzecie, to faza NREM . Natomiast sen noworodka składa się prawie wyłącznie z fazy REM. Noworodek w śnie nie tylko odpoczywa, ale również rośnie, bo właśnie podczas snu uwalnia się hormon wzrostu. Dodatkowo niemowlę nie mam możliwości zmian pozycji, tak jak osoba dorosła. Długość snu Wielu rodziców zastanawia się ile czasu powinna spać ich pociecha. „Podręcznikowy” noworodek przesypia średnio 16 godzin na dobę. Jednak jeśli dziecko śpi krócej, nie oznacza to, że coś jest nie tak. Po prostu wystarczy mu mniej snu. Noworodek często „dryfuje” pomiędzy stanem snu i czuwania. Czasami trudno się zorientować, czy do końca się obudził. Niestety w pierwszych tygodniach życia niemowlęcia mamy niewielki wpływ na to, kiedy śpi, a kiedy czuwa. Inaczej jest już z niemowlęciem w wieku od 2 do 12 miesięcy, które przesypia średnio 14-15 godzin, z czego większą część w nocy. Natomiast w dzień potrzebuje 2-3 drzemek. Łatwiej jest już z rytmem snu malucha między 1. a 3 rokiem życia. Wtedy dziecko przesypia około 12-14 godzin, z jedną krótką drzemką w środku dnia. Powyżej trzech lat do okresu dojrzewania dzieci potrzebują coraz mniej snu, a jego długość stopniowo skraca się z 12 do 10 godzin na dobę. Jednak należy pamiętać, że to wartości uśrednione, ponieważ każde dziecko jest inne. Problemy ze snem Już u noworodka mogą pojawić się problemy z zasypianiem i ciągłością snu, które objawiają się płaczem i krótkimi odstępami miedzy nocnym wybudzaniem. Zaburzenia snu u dzieci wiążą się z nieustabilizowanym rytmem snu i czuwania, nadwrażliwością emocjonalna, lękiem przed rozłąką z opiekunem. U starszych dzieci mogą pojawić się koszmary nocne, których przerażająca treść zapada im w pamięć. Rzadszym zjawiskiem są lęki nocne (występują między 4 a 12 rokiem życia), które charakteryzują się niekontrolowanym krzykiem i chociaż wygląda ono w tym czasie na przytomne, to nie można nawiązać z nim kontaktu. Zazwyczaj zaburzenia snu pojawiają się epizodycznie i można z nimi walczyć domowymi sposobami, przez zostawienie włączonego światła, czytanie książeczki, włączenie relaksującej muzyki. Jednak gdy parasomnie występują często - kilka razy w tygodniu, a nawet kilka razy w ciągu nocy, to należy zwrócić się o pomoc do lekarza psychiatry wieku dziecięcego, który dobierze odpowiednie leczenie.
|
